Limburg z

Limburgse leedjes

Zaktelefoon.

Refrein: Ik bin kepot van miene zak.........(koer) miene zak
van miene zak telefoon.........(koër zak telefoon.
Det dink det kin ik neet mier misse
Ik bel nog as ik staon te... la,la,la,la,la
Ik bin kepot van miene zak........(koër) miene zak
van miene zak telefoon...........(koër) zak telefoon
Wie kôm ik dao oeïts van aaf?
Ik bin aan det dink verslaaf.

Euveral wao minse zien bekruup mich ‘t verlange
Dao wil ik as ‘t efkes geit d’n breië oët gaon hange
Dan pak ik mich d’n telefoon ‘t leefs waal twintig kiër
En blief maar aan ‘t moële auk al huur ik nemes mier.

In de bus of in d’n trein ik kin ‘t maar neet laote
Um taege zak d’n telefoon hiel efkes te gaon praote
De minse kiëke mich dan aan maar nemes dao dae wit
Det in mien telefoontje gaar gen batterieke zit.

Teks en Meziek: Ben Verdellen.
Gezônge: Ben Verdellen.

Zoe heerlik röstig.

Zoe ellein op ‘t strand, lekker luij in ‘t zand, zoe heerlijk röstig?
‘ch daon vendaog geine slaag en geneet vaan deen daag, zoe heerlijk röstig?
Iech höb ‘t heij naor miene zin, en vrief miech good met olie in.
Now wat wèl iech noch mie, in de zon aon de zie, zoe heerlijk röstig?
En wiet weg klink ‘ne monika, dee späölt do re mi fa sol la, la la lie - la la la.
Zoe heerlijk röstig?

‘ch Bin de keuning te riek, es iech zoe um miech kiek, zoe heerlijk röstig?
En die sjoen melodie, die vergeet iech noets mie, Zoe heerlijk röstig?
De zon bereik d’n hoogste stand, en iech veul tot iech gèt bin verbrand.
Iech gaon nao e terras, haw e kaaijt pèlske vas, zoe heerlijk röstig?
En naor ‘n eurke gaon iech trök, en lègk miech weer op miene rök
la la lie - la la la, Zoe heerlijk röstig?

Euver ‘n eurke of twie, zak de zon in de zie, zoe heerlijk röstig?
En daan gaon iech naor hoes, want beij miech is ‘t thoes, zoe heerlijk röstig?
Iech dink daan aon dee muzikant, zou dee ouch erreg zien verbrand.
Op mie kösse hiel zach, slaop iech lekker venach, zoe heerlijk röstig?
En mörge gaon ‘ch weer naor ‘t strand, en zet de zörreg aon de kant.
la la la lie - la la la . zoe heerlijk röstig?
Ja, ja.

Zoondagskind: Beppie Kraft,
Mestr. wäörd:Jean Kraft.

Zoë is ‘t laeve.

Refrein: Zoë is ‘t laeve, zoë is ‘t laeve,
ein bietje neme en ein bietje gaeve.
Zoë is’t laeve, zoë is ‘t laeve,
ein bietje neme en ein bietje gaeve.

An de veurdeur op ‘t stuupke
zoot Merieke naeve Juupke
en ze lekde same braaf
um de beurt aan de sôkkerstaaf.
Ze ware zeve jaor,
jao ze ware zeve jaor.

En nao jaore op det stuupke
zoot Merieke naeve Juupke
en ze zote doën bejein
want mäönke scheen zoë fijn.
Ze ware achtien jaor,
jao ze ware achtien jaor.

Ein paar jaor later op det stuupke
zoot Merieke naeve Juupke
hae zoot rechts en links zoot het
en ‘t kiendje loog in bed
Ze ware twieëntwintig jaor,
jao twieëntwintig jaor.

Jaore later op det stuupke
zoot Merieke naeve Juupke
en ze dachte aan eur jeug
aan eur leid en aan eur vreug
Met viefenzestig jaor,
jao viefenzestig jaar.

Teks en Meziek: Frans Boermans/Jan Theelen.
Gezônge: Ben Verdellen.

Zoe werm wie toen.

Dao in die wei, wao weej as jônges altiëd speule ging,
is noow ‘t sportterrein met pindraod oëtgebreid.

En op dae paad, wao alle maedjes ginge tuike springe,
Löp noow d’n asfaltwaeg van zeve maeter breid.

Dae kleine winkel beej ôs, wao-se alles kriege kôs,
is noow ein shoppingcenter met parkeerterrein.

En wao det böske waas veur allemaol verleefdelinge.
Steit ein ontmoetingscentrum, gans van glaas en stein.

En idder hoës haet t.v., wermte kump van de c.v.
Weej staokde vruuger ens per aovond eine kiër.

Al zetse auk op twellef al die airconditioninge.
Zoë werm wie toën wuurd ‘t dien laeve lang neet miër.

Oëtgebrach door Neutjes 4.
Henk v.d. Ham/ Wim Janssen.
Peter Jansen/Hans Mans.

Zoeëmaar veur de yen.

Hae leep altièd allein euver de straot.
En had zoeë gaer ens met emus ens gepraot.
Hae wis neet waatte woel, dus leep haem zónder doel.
Van de majjem, door ‘t Greunveld wies de koel.
Hae waas al jaore lang intens op zeuk.
Maar ja, gen inkel lekker bruudje vónd um leuk.
Maar toen op eine kièr, toen had hae ‘t neet mièr.
En hae kreeg vlinders, dach as ik um ens versier.

Refrein: Zoeëmaar veur de jen, zoeëmaar veur de jen.
Ging ózze Ben, nao ‘t Bulteven, zoog ein slanke den,
en zag veur de jen:
Doedeloedelei, doedeloedelei, kóm met mich mei,
Nao de groeëte hei, of ein greune wei.
En doedel met mich mei.

“t Jaor waas ónderhand alweer veurbeej.
De tillefoon ging, en och det waas zeej.
Toen zag die slanke den, dao oèt det Bulteven.
Och miene leve, dich wuurs Pappie , d’r kump ‘nne Ben.

De schrik die sloog um toen in de bein.
maar toch stiekum vond hae ‘t fijn.
Hae drónk zich liters gerstenaat.
En ging duúzelig op paad.

Kreeg die slanke den van Ben.
Kreeg die slanke den van Ben ‘nne kleine Ben.

Teks Gé van Beek.
Gezônge door: Pinda Wullum.

Zoë is ‘t altièd al gewaes.

Leef minse bedink, waat ‘t laeve ouk bringk.
Och neem dan ‘t zeut en ‘t zoor.
Onthald ein dink good, verleer noëts de mood.
De waereld die dreit toch waal door.
‘t Is beej miene weet.
Altiéd ‘t zelfde leed.

Refrein: Zoë is ‘t altiéd al gewaes, zoë zal ‘t alzelaeve zien.
Nao edere raegenbuuj kump toch weer zônneschien.
Kump dich auk ens de mismood d’r aan.
Zingste daonao d’n hoëgsten toëen.
Dan is ‘t laeve weer wônderschoën.

Haet emus gelök, dan zuuse zoë dök.
Opens haet dae mins weer verdreet.
Maar dan huurtse weer, hae zongk van plezeer.
Van iëwiegen deur waas ‘t neet.
Det is wie mit ‘t waer,
Dao kumpste neet umhaer.

Nôw geit ‘t dan gebeure: De Kammeräödjes.
Meziék: Giel Aerts.
Wäörd: Frans Boermans.

Zô’nne lange nach.

Refrein: Zô’nne lange nach kin veur ôs neet geväörlik zien.
Nae det ik neet lach zô’nne nach môt toch heerlik zien.
En blièfse heej dan is ‘t haos zoëwièd
Dan biste ‘m kwiët dae vreejgezellentièd.
Zô’nne lange nach kin veur ôs neet geväörlik zien.
Zô’nne lange nach onverwach in de maoneschièn.
Maak dich neet bang dan viere weej messchien.
Nog nachtelang det weej neet vreej mièr zien.

Det maedje had zoë gaer gevreejd.
Dae jóng dae woel nog neet.
Maar de sterre brachte eur beejein.
Het zag det vièr ik ... jao ièrlik.
En daorum zien die twië neet mièr allein.

Toen kwaam de groëte trouwerièj.
Maar vraog ôs neet wie.
Want det stel verleef van kop wies voot.
Ging ièrs waat happe... toen stappe.
Die vreejheid hele die zich nog te good.

Lalalalalalalalalalalalala.
“Gôije morge kinder”
“Waat? Geej in de kerk? In deze toestand?”
“Wiezoë trouwe? Ôg trouwerièj waas gister!!!!”
Zô’nne lange nach ónverwach kin ôs redding zien.
Want nao zô’nne nach kant ‘t morge gezellig zien.
Maak dich neet bang dan vière weej messchien.
Nog nachtelang det weej neet vreej mièr zien.

Nôw geit ‘t dan gebeure: De Kammeräödjes.
(Sieben fässer wein)
(N.Ascot/R.Marcard)
Wäörd: Hannelore Winter.

Zonder dich.

Refrein: Zonder dich, is ‘t duuster zonder lich
Blief ‘t kieke zonder dich
Zonder dich bin ik ni mich
Zonder dich, is het zwerve zonder thoës
blieft ‘t kalt in idder hoës
Zonder dich bin ik ni mich
Telkes waer, spant opniej waer die vaer
ken ik hup zoe veuroët, met en hiele frisse snoët
Zonder dich is mien laeve ni compleet
veur geluk of soms verdreet
Zonder dich bin ik ni mich

As en joärke zoë veurbeej is
asse daobeej nog tevreej bis
alles geit zoë on geremd.
alles liek al veurbestemd
Daan denk ik: “Hoe zou daat nou komme?”
“Niks te wensen niks te grômme”
maar ‘t antwoort kumt vaanzelf.
dao is mien wederhelf....

Asse alles gaer gedaon hes
en asse daobeej hiel voldaon bis
alles geit zoë hiel gewoën
alles is zoë wonderschoën
Daan denk ik: “Zaal daat altied blieve?”
“Niks te klage niks te kieve”
Maar daat seen ik daan vaanzelf
samen met mien wederhelf.

Teks en Meziek: Hans v.d. Brandt.
Gezônge Wooden Chain.

Zoonder diech.

Ach der is zoeväöl wat iech diech nog wow zegke
Meh daorveur gaofs diech miech gaaroet geinen tied.
D’bis vertrokke zoonder weijer oet te legge
Iech bleef achter en veurgood bin iech diech kwiet.

Hadde veer mer same blieve praote
Hadde veer mer beter opgelèt
Hiel mesjien had’s diech miech neet verlaote.
Daan waor ‘t neet zoe kaait hei in mien bèd.

Zoonder diech is ‘t thoes ‘n hèl
steit ‘t leve stèl
Zoonder diech, Zoonder diech.
Bin iech gans allein
en ‘t deit zoen pijn
Zoonder diech.

Ach d’r is zoveul boe veer aon kôste bouwe.
en veer waore altied same diech en iech
Ach iech weitneet of ‘t dat is wat veer wouwe
Want mesjien waor ‘t veur diech teväöl ‘n pliech.
Es de bel geit hoop iech wel hiel eve
Es iech druim daan is ‘t dèks vaan diech.
‘ch Weit neet f iech zoe kin blieve leve
Hiel mien leve waor op diech geriech.

Zoondagskind: Beppie Kraft.
Mestr. wäörd: Leo Timmers.

Zündapp.

Refrein: Ik gaon op stap
Met de Zündapp.
Ik riej wiet weg
Det doot ik ech
Ik veul mich good
“Queen of the raod”
Ik gaon op stap
met de Zündapp.

Ik waas en tienerqueen
en wou gaer de blitste zien
Maar had en groet complex
Ik wou genne so-ho-lex
Ik waas gans van de wap
vaan enne zü-hündapp
dus koch ik veur de wiets
enne hieren bromfiets.....

Teks en Meziek: Hans v.d. Brandt
Gezônge : Wooden Chain.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nao Baove

Z