Och Lewie iech höb diech leef

Deen daag in mei, dee zal iech noets vergete
Toen zaog ‘ch Lewie, dat waor ‘ne echte hier.
‘ch waor zwoer verleef, dat maag ‘n eederein wete
en daorum zègk iech doezend kier.

Och Lewie Iech höb diech leef
Blief toch bei miech estebleef
Och Lewie Iech höb diech leef
Blief toch bei miech estebleef (2x)

Iech had al gaw, aon häöm mien hart verlore
en voond Lewie, de allergroetste sjat
Heer bleef miech eederen daag opnuij bekore
‘k Koum door dee knievel dee heer had.

Veer woene noe, al hiel get weke same
Lewie dee is, noe altied good gemöts
En wee häöm kin, dee moot ‘t wel beame
Dae jong dat is ‘n hiel gooij blöts.

Es ‘t get weijer is daan goon veer trouwe
Daan viere veer ‘t allersjoenste fees.
Heer geit daan gaw ‘n huiske veur us bouwe.
Zoe bleij bin ich nog noets gewees.

Zoondagskind: Beppie Kraft.
Mestr. Teks. Jean Kraft.

Oma en Opa.

Vuël Mamma en vuël Pappa
gaon gaer ens same stappe
Auk Pap en Mam die doon det as ‘t kan
D’n babysit bestelle
Ze hove maar te belle
En raoj dan nôw maar ens wae kump d’r dan.

Refrein: Oma en Opa
as geej s’aoves op ôs pas, zien weej ech in ôzze sas
Oma en Opa
Maar wat hebbe weej met ôch veul spas
Gaot geej weer fijn vertelle dan is ‘t weer zoe wiëd
Dan wuurd waat dach ge, waat aafgelache
Geej môt maar gauw weer kômme al deurt den unnen tiëd
Dam môtte Mam en Pap weer op fesiet.

Dan gaon die ôs verwinne
Det guëf um te beginne
Sjeklaat en neut en chips en miër van det
Dan kriege weej sjezjuupkes
ein ganse tâöt vol snuupkes
Dan hove weej um tiën oor pas nao bed.

Geej zult nôw waal snappe
Det weej det neet verklappe
Dan ginge Pap en Mam de letste kier
Laot die maar hiël vuël kiere
gezellig fiës gaon viere
Van Opa en Oma maag vuël miër

Teks en Meziek:Ben Verdellen/Frans Boermans.
Gezônge: Ben Verdellen en De kinder.

Op ‘t sjeutje.

Ich kóm dich dékser taege.
In de winkelstraot.
Kiks te ouch gét verlaege.
Doe bés gaar neit kaod.
Doe höbs ei fien figuurke.
En ei knap gezich.
Ich zou dich gaer get vraoge.
Loester éns nao mich.

Refrein: Zét dich, bie mich op ‘t sjeutje.
Maedje, kóm, bés noe éns leif!
Wils te mit migge in ‘t beutje?
Zék toch éns jao estebleif!
Zits te bie mich op ‘t sjeutje.
Kris te get lékkesj van mich!
Zét dich bie mich op ‘t sjeutje.
Sjnóbbel, ich hauwt zoo van dich!.

Doe bés ei kéndj oet doezend.
‘t leifste waat besjteit.
Sjus wie ei lente-blömke.
Sjoonder geef ‘t neit!
Koos ich dat blömke plökke.
‘t Waas mich alles waerd.
Brachs te veur mich den hemel.
Hie toch op dees aerd!

Jhonny Hoes.
Gezônge: Frits Rademcher.

Op de majjem.

Ik zit in ein buuëtje op de majjem,
dobber maar ein bietje op de alde Mooder Maas.
Nemus kin mich heej iets make,
in mien buuëtje bin ik miene eigen baas.

Zoë gaon we rech veuroét, ut wuurd vanzelf later.
En als ik eine andere kant op wil,
hang ik ein puuëtje in ut water.
Ik bin diek tevreeje, en blaos op mien toét,
mien buuëtje geit vanzelf veuroët.

Refrein: Laot maar lekker driéve, laot mich heej maar bliéve.
Laot ze maar zweije aan de kant, heej heb ik ‘t kwant.
Laot mich lekker druime, laot mich lekker luime.
Zoë hald ik ut laeve in de hand.

Kinse die minse die altiéd bliéve laupe.
Ze spooje zich d’n ganse daag.
Ik gaef ut toe ik heb efkes mótte winne.
Maar noow weit ik det ut auk anders maag.

Asse neet mier wils probeer ut eine kiér.
Dan duisse gewoën minder maar dan kriégse miér.
Dan bisse diek tevreeje en bluusse op dien toét,
dien buuëtje geit vanzelf veuroét.

Refrein: Laot maar lekker driéve, laot ós heej maar bliéve.
Laot ze maar zweije aan de kant, weej hebbe ut kwant.
Laot ós lekker druime, laot ós heej maar luime.
Weej hebbe ut laeve in de hand.

Teks en Meziek: Michiel van der Grinten.
Gezônge door Minsekinder.

Opus 11

Rex Gildo, Schopenhauer, Grabowski, Beckenbauer,
Und Wolfgang Amadeus und der Lothar Matthaeus.
Hölzenbein, Ullie Stein..
Sie lieben alle dieses Werk, ist es auch noch ein bisschen klein!

Die Gitte und der Ronnie, der Rudi und die Conny,
Und Peter Alexander und auch Zarah Leander.
Neckermann, Heinz Rühmann.
Sie lieben alle dieses Werk, weil man es so leicht singen kann!

Ja, sie lieben alle Mendelsohn und Gustav Mahler.
Ja, sie lieben alle Rudi Völler, Augenthaler.
Lieben meine kleine, meine kleine prachtmusik.
Ja, meine kleine, meine kleine prachtmusik.
Ja, prachtmusik.

Oëtgebrach: door Neutjes 4
Henk v.d. Ham/Wim Janssen.
Peter Jansen/Hans Mans.

Os Plekskes aan de Maas.

Refrein: Jao weej hadde zoe ôs plekskes aan de maas.
Wao ut durp loog te zonne in ut graas.
Wao de allerierste zwemles begôs.
Wao de jeugd avontuurlijk flirte kôs.
Die daag leeke eindeloos te deuren.
Maar d’n tiëd dae vloog stiekum zoë veurbeej.
Wao daan zomers mennig durp jaloers op waas.
Daat ware juust os plekskes aan de Maas.

De oevers leeke goud gaele stranden.
As zandkstiel, zonnebank of modderbad.
Jonge meiden pronkte, um te watertanden.
Zelden had men zonne dorst gehad.....

De ruigste jonges deeje sleipbuüt vangen.
En voeren mei, waat hadde ze en klug.
En “lift-retour” waas het stil verlangen
Anders mos men op bloete veur terug.....

En giftige riool met troep det zuusse.
Want ut miljeu kreeg enne flinke dreun.
Met dieke buüt stikt het nou vaan de pruusse.
Want die vinden heejnog alles “wunder-schön”....

Wao ut eigen durp oeit zoe gruuts op waas.
Daat ware juust os plekskes aan de Maas.

Teks en Meziek: Hans v.d. Brandt.
Gezônge: Wooden Chain.

Ôs Venlo.

‘t Waas in de twintiger jaore dien straote die stônde toen blank
De Maas waas wat breijer gewaore zoeë breid tot de huùs in de gangk
De geis ónder ras-Venlonaere waat woort ter gevaeg en geschroeb
De ganse stad sloog aan ‘t kaere en euveral blònk weer de stoep.

Refrein: Heej stònd mien weeg, heej steit mien bed
ik bin neet weggegaon.
Ik heb der hiël dôk um gewed
mien bed zoel heej blieve staon.
Veur wae ‘t tevuùl moch waere
zaet emus ik bin ‘t heej zat.
Dan zeg ik kôm op Venlonaere
d’r is euveral waal ens wat.

‘t Waas in de fiertiger jaore den oorlog kwaam euver ôs haer.
Vuul schoeëns in ôs stad ging verlaore door bomme , kenôn en gewaer
Wae dach det ôs stad waas verslage weej sloge de hand gauw inein.
Ôs Venlo kan hiël vuul verdrage ôs Venlo det krieg nemus klein.

Teks en Meziek: Hay Verberkt/Jan Jacobs
Gezônge: Marcel Schuurmans/Mark Janssen.
Jaor 1993

Ózze Jaer.

Ózze Jaer dae geit zoeë gaer dök op de lappe.
Ózze Jaer zit altièd in de stad.
Jaer dae hilt toch zoeë enorm van stappe.
Al haette genne roeëje cent toch wuurt hae zat.
Doot mich maar pils of alt, maar genne kleine.
Klein of groeët det mak niks oèt, maar wae zal det berappe.
Det steit vas en det is neet ózze Jaer.

Refrein: Dan bietse effe heej,
Dan bietse affe dao.
Dan bietse wat beej um,
En waat beej eur.
Dan bietse wat beej zeej.
Dan bietse wat beej die,
En isse daomei klaor dan weer opniej.
Japatapaptedatedateda enz........

Wie hae det duit det zal hae neet verklappe.
Hae zuup maar betaalt neet al te gaer.
Altièd zien d’r weer die dao intrappe.
As ik maar kleppe kan, zaet ózze Jaer.
Doot mich maar pils of alt maar genne kleine.
Klein of groeët det mak niks oèt maar wae zal det berappe.
Det steit vas en det is neet ózze Jaer.

Teks: Gé van Beek.
Gezônge door: Pinda Wullum.

Ôzze polonaise.

De zuus ‘t vuël op feeste.
Jao det is dan gans normaal.
Weej doon ut mit ôs eige wäörd.
Jao in ôs moodertaal.
Det is toch hiél waat joeksiger.
En as geej ‘t neet weit.
Dan zulle weej ôg veurdoon wie det geit.

Refrein: Allemaol achterein.
Jao det geit wie einen trein.
En zoë laupe weej van achter weer nao veure.
Drink maar eine sloek want det geit van roeketjoek.
Kôm det tôsse want nôw geit ‘t pas gebeure.
Goei maar mit de bein en weej danse heej mit ein.
Op zien Limburgs ôzze eige polonaise.
Want weej zinge toch zoë gaer hebbe allemaol plezeer.
En dao gaon we alweer haer.

Ik waas lets op ein broélof en ik waas dao neet allein.
Zôn lange slang van minse en die lepe achterein.
Dao kriegse zoë de kriebels van dao springse tôssenin.
Dan kumpste langs ‘t ind en ‘t begin.

Nôw weit geej dus wie of dae polonaise wuurt gedaon.
Geej doot gezellig mit ôs meij en blief dao neet miér staon.
Kôm pak ôg nôw ens efkes vas weej zien nog lang neet meug.
Dan gaon weej lekker door wies morgevruug.

Nôw geit ‘t dan gebeure. De Kammeräödjes.
Wäörd: Gita Wijnands
Meziék: Gita Wijnands en Frits Tilburgs.

Paaien.

Refrein: Beej d’n bekker ein klein bruudje,
beej de slegter ein schief worst.
beej de grunteman en b’naantje.
Of’ne appel veur de dorst.
En snuupke heej en lollie dao.
‘t Paaien wurt te dol.
‘t Aete thoes wurt enne ramp.
Want ut buukske is al vol.

Vroeger had zoë elke winkel zien eigen handelswaar.
Toen kwaame supermarkten verkochte alles, det waas raar.
Men mos nien klante halde want anders ging het mis
En attentie veur de kleine werkt ‘t beste jao gewis....

As ik nao zelf gaon winkle wille al mien kinder mei.
‘t Is en herry van jewelste ik schaam mich doëd veur daat gekrei.
De zuus de minse denke “Klats die op eure bil”
Maar de winkelier dae haet ze met en kleinigheid zoë stil....

Soms bin ik zonne luie um te kaoke veur mien jeugd.
Daan gaef ik ze waat centjes veur en iëske tot eur deugd.
Maar ze make ierst en rundje langs ozze middenstand.
En vulle ierst eur buukskes pas daan kumpt ut iës terhand...

Teks en Meziek: Hans v.d. Brandt.
Gezônge: Wooden Chain.

Pap en Mam.

Ik weit nog wie ik klein waas
en ging slaope in de weeg
Dan sloot Mam de gerdiene
want ut waas nog vuuls te leeg
verzichtig trok ze aan ut tuijke
van det biësje det dao hông
dan hoort ik weer det leedje
det ôs Mam auk dökker zông
Ze zoot mich nog ein kruutske
met d’n doem op miene kop
en smiespelde allein veur mich
ein scheetgebedje op.

Refrein: Pap en Mam ik wil ôg now bedanke
Veur al det knoevele det geej mich heb gedaon
Ik zal ôch drek ein lekker kusje gaeve
maar dan môt ik op de keukestool gaon staon
Ik pak ôch dan hiel stevig vas zoelang ik kan
Geej ziet veur mich de allerleefste Pap en Mam

Auk lierde ik ut laupe
beej eur same aan de hand
Weej fietste nao de bös
en speulde oore in ut zand
Weej knoddelde met water
naeve ein of andere baek
en deeje schuumke trekke
an ôs fleske sôkkerpaek
Dan ginge weej nao hoës
en ik woort dierik in bad gedauwd
Wat hebbe zeej toch allebei
met mich vuul aafgesjauwd.

Teks en Meziek: Ben Verdellen.
Gezônge: Ben Verdellen en De kinder.

Pappa Luca.

Refrein: Pappa Luca ging rapido van Venezia.
Vuer de joeksika nao Limburgia.
Deze kleine Italiano oét Italia.
Steit bekind wiej eine echte faldera.
Met zienen mandolino geit hae dan veurop.
En met unne aria veurt hae de stumming op.
Dae pappa Luca ging rapido van Venezia.
Veur de joeksika heej nao Limburgia.

As Bambino had hae vrùuger al van ôs gehuurd.
Zoë van eine gekke flarus beej ôs oét de buurt.
Dae vertelde iets waat Luca nog neet wis;
Det ut laeve heej beej ôs ut schoënste is.

En hae kwaam zich heej vermake op ein festival.
Maar waat waas d’r op de late aovend ut geval.
Pappa Luca woort verleef op tante Fien.
en Hae zag “ Dich môs mien grand amore zien”

Ein jaor later is dae gooije man met Fien getrouwd.
En det haet um van zien laeve genne’n daag berouwd.
Want die signorina oét Limburgia,
is nog steeds ein gooije “ mamma mia”.

Nôw geit ‘t dan gebeure: De Kammeräödjes.
Wäörd: Jos Buskes. Quinn Warmerdam.
Meziék: Quinn Warmerdam.

Pavarotti.

Det artistieke van ‘t klassieke.
Moeie muzieke bringk op vuul pieke.
Kint geej dae sjieke? Dae magnifieke?
Det is dae man, dae det good kan, daen dieke.

Dae Pavarotti, zôn dieke vottie.
Maar waat ein strottie, det huur ik gaer.
De massa, die vindt det klassa.
En det is kassa, dao kump-e haer:

Wie eine knarie zing ik zônder larie.
Van maart wies fibberwarie veur eine nieje Ferrari.
Maar waat ein schanda, want heej in Hollanda.
Zing ik dreej kiër en ik krieg neet miër.
Dan eine Fiat Panda.

Daen dieke pattie kump door gelattie.
En frietietie petattie met majjenaes.
Frikandelli laote mich zwelli.
‘t Geit mich knelli, ik b....
Jao, ik bin gek!

Oëtgebrach door Neutjes 4.
Henk v.d. Ham/Wim Janssen.
Peter Jansen/Hans Mans.

Peterke.

Peterke dae woénde in ein alde boérderie.
Heej wiéd vanaaf, zien motto waas:
“‘t Mak niks, c’est la vie”
Maar op enne daag toen kwaam hae.
Truuk van werke op ‘t land.
Hae keek ens good, och nae.
dao stônd zien boérderie in brand.

Refrein: Jao det is pech, pech, pech,
pech, pech, pech, pech, pech, pech.
ut gelök waas beej um weg.
Jao det is pech, pech, pech.
Peterke dae had allein maar pech.

Peterke zien buure hadde pas enne nieje hônd.
Dao ging hae dôk met wandele want wandele is gezônd.
Hae goéide dan ein stekske weg en zag: “Pak ut stekske, braaf!”
Maar d’n hônd begreep ‘t spelke neet, zag: “Hap”, twië vingers d’raaf.

Peterke dae zoog ein hiél moëi maedje örges staon.
Hae leep d’r haer en vroog verlaege: “Wilse met mich gaon?”
Maar ut maedje det zag niks, nae ut maedje deej hiél kort.
Toen zoog hae det hae lölde met ein groët reklamebord.

Peterke leep met ein deure bloomefaas op straot.
Die waas veur de verjäördaag van enne gooje kammeraod
Hae stook ein kruutsing euver maar ut stopleech stond op roéd.
En det had Peter neet gezeen en noow is Peter doëd.

Neet oét Lottum.
Teks en Meziek: Frans Pollux.

Pietje.

Ös Pietje dae haet: “Poep” gezag
det maag dae neet van Mammie
Det had hae zelf oetgedach
waat einen fiëzen ammie
En Mammie zag: “Det maag neet miër
en anders weer gen snoep!
Dus zeg det neet nog eine kiër.”
En Pietje zag: “Jao Poep.”

Refrein: Maar Pietje, maar Pietje
beneem dich ein bietje
Bringste det weer van de straot met
Maar Pietje, maar Pietje
beneem dich ein bietje
Waaste auk duis laot det.

Pietje leet, det waas neet net
d’r hiël hard eine vleege
Pap vraog: “Pietje dees dich det ?”
en Pietje woel neet lege
Hae zag: “Wae det geleverd haet
kump nemus aan de weet
Gehuurd heb geej meschien waal wat
gezeen heb geej ‘t neet.”

Pietje is auk kunstenaer
det wit geej dan beej deze
Menkes teikene duit hae gear
det haet-e waal beweze
ôs Pietje makde ‘t weer ens bônt
had hoëge noëd veur twië
en hae mikde op de grônd
ein menke in de snieë

Tek en Meziek: Ben Verdellen/Frans Boermans
Gezônge: Ben Verdellen en De kinder

Poeleke-ploenze.

Refrein: Poeleke poeleke ploenze, lekker naat.
Poeleke poeleke ploenze, ‘s aoves laat.
Poeleke poeleke ploenze, lekker naat.
Poeleke poeleke ploenze van ‘s morgens vruug tot ‘s aoves laat.

Viëfentwintig nunnekes die veele van de brök;
ein einmaol op d’n druëge hadde zeej ut in de rök.

Kuëb dae ging lets zwumme in ein vieftigmaeterbad;
det waas gevuld met jajum. Och wat woort dae kaerel zat!

Ome Wilie kôs einen eskimo, dae staaokde buutegaas,
dae stônd steeds raar te kiëke, as zien hut gesmolte waas.


Opa had eine kano van nege maeter lank.
Dae wilt hae nôw gaon ruile veur zô’n smaale surfplank.

Mien zuster ging zich douche, maar de sproeier zoot verstop;
en wie det waas verhollepe, waas al ut water op.

Ik meus lets zelf wasse met ein gans niej wasmesjien.
Wie de was gedruëg waas, kwaam de bôks tot aan mien kneen.

Teks en Meziek: B verdellen/F Driessen.
J Theelen/B. Verdellen.
De Vrijbuiters.
Gezônge: Ben Verdellen./M Nunumete

Poëzie.

Leep ik met dich zie aan zie dan veulde ik mich bliej en zoë tevreeje
Sôms zôngs dich ein melodie gevöld met poëzie oët ‘t verleeje
Maar ‘t hede duit mich dök zôn pien
Kôs ‘t toch wie vruuger zien.

Refrein: Köm teruuk want ik hald nog steeds van dich
Haat draag ik neet in mich mei
Misschien hils dich auk nog waal van mich?
Kiër op kiër, miër en miër
Zeen ik dich in al mien druime
Steeds as ik de stad in gaon
Dan blief ik efkes staon
Ik veul dien hand dan
Kiek ik in ein winkelroët
Dan zeen ik weer dien snoet
Ik snap d’r niks van
De verbeelding die dan in mich sprik
Det is waat mien hert zoë brik

Tössespel
Spraek de moeëje weurt toch nog ens oët
Schrief ein ode op pepeer
Net zoë kleurriëk wie unnen blomentros
Schat ik heb dich toch zoë gaer.

Teks en Meziek: Ben Verdellen.
Gezônhge: Ben Verdellen.

Prairieleed.

In de prairie van Hors-America
dao leep ein koe van je faldera.
In de prairie van Hors-America
leep ein koe van je faldera
Die koe zeg gen boe maar ba
allein maar ba van je hopsasa
Die koe zag gen boe maar ba
jao ba van je hopsasa. (2x)
Verwônderd vroog toen eine stier.
waorum rups dich ba van je tierelier.
Verwônderd vroog toen eine stier
waorum ba van je tierelier. (2x)
Ik vind det maar zo la la
zag die koe van je tra la la
Ik vind het maar zoë la la la
zag die koe van je tra la la (2x)
Dao kump daen boer weer nao de wei
met de kalde hand ao jei jei jei
Dao kump dae’n boer weer nao de wei
met die kalde hand ao jei. (2x)
Dae stier reep van gelök boe boe
ik bin gen koe jippiejee joechoe
Dae stier reep van gelök boe boe
bin gen koe jippiejee joechoe. (2x)

Teks en Meziek: Frans Boermans/Jan Theelen.
Gezônge: Ben Verdellen.

Prettig weekend.

Refrein: O, la, la waat waere weej verwent
O, la, lalala ut is waer weekend.
Prettig Weekend.

Arbied wurt verheven
Tot ‘t heiligst doel.
“Daats ni euverdreve”
Stelt de chef hiel koel
Ut verkier blief steeds einrichting
Mier presteren is de plicht.
Maar de vriedaag guf verlichting.
Want de eindstreep die is waer in zicht....

Zaoterdaags same winkelen
Met de jeugd nao sport.
Tuin en auto besprinkelen.
Niks kunt iets tekort
Nao de kerk familiebezeukskes
Nao de letste geit ut licht
Oetgeblus kumse ef tot rust
Want de maondaag dae is waer in zicht....

Tekst en Meziëk: Hans v.d. Brandt.
Gezônge: Wooden Chain.

Privé-story.

Van dae man dae hiel good kin zinge.
Interesseert ôs neet zien gezang.
We wille weite andere dinge.
Zoeas zien slaopkamerbehang, jao, jao, jao.

Ik wil ‘t laeze alle waeke,
Ik wil mien leech weer op gaon staeke:
Wae geit met wae ônder ein daeke?
Zeg, det is ech neet normaal, zeg det waal.
En zien die nog saame met z’n beie?
Of geit d’r eine op de keie?
Gaon ze noow trouwe of juus scheie?
Idder waek ein niej schaandaal.

As ik al ‘t leid van die minse.
Laes in Story of in Privé.
Dink ik: Met die blaedjes, dao kinse
Allein terech, jao, op de w.c., hee hee hee.

Wae die gen interview wilt gaeve.
Haet jaorelang dan zelf gen laeve.
Ze schriëve toch waal, maar d’r naeve!
Zeg, det is ech neet normaal, zeg det waal.
‘t Guf neet of det ein bietje goor is.
As d’r maar weer ein stökske klaor is.
‘t Duit d’r neet toe of det ‘t waor is.
Jao, zôn blaad is ein schandaal!

(Maar we laeze ‘t waal).

Oëtgebrach door: Neutjes 4
Henk v.d Ham/Wim Janssen.
Peter Jansen/Hans Mans.

Proficiat.

Refrein: Proficiat, prodiciat, de beste wense leeve schat
nog vuule jaore gezondheid en geluk.
Proficiat, proficiat, de beste wense leeve schat
nog vuule jaore gezondheid en geluk.
Weej vieren gaer met hoempapa
vaan Hiep-per-depiep, Hiep Hiep Hoera...(hoera?)
Proficiat, proficiat, de beste wense leeve schat
nog vuule jaore gezondheid en geluk.

Is d’r enne jaorig of getrouwd
wurt meistal ein fiëst gebouwd
Enne fiëstganger is noeït allein
want dae deilt die vreugd met idderein.
En wurt geej op zôn fiësje getrakteerd
daan wurt d’r gefeliciteerd......

Wurt d’r en succes gevierd
wurt men op niveau ge-ierd
Zôn receptie helt men noeït allein
want men deilt die vreugd met idderein
En wurt geej op zôn fiësje getrakteerd
daan wurt d’r gefelicirteerd..........

Teks en Meziek: Hans v.d. Brandt.
Gezônge Wooden Chain.

Pruuse.

Iddere zaoterdaag dan is ‘t weer zoë wiéd.
Dan wuurse in gans Venlo dienen auto neet mier kwiét.
Dam kômme ze met bakkevol van euver de grens.
En riéje allemaol in enne Mercedes-Benz.
Ze kômme ‘s morges vruug al rönd de klok van nege oor.
En vraete dan al hamburgers en hiëring in ut zoor.

Refrein: Kumpse in de stad waat zuuse? Pruuse.!
Kumpse in de stad waat zuuse? Pruuse!
Bakkevol mit kaffee und Käse.
Und pommes-frites mit Mayonaise.
Kumpse in de stad waat zuuse? Pruuse.
Kumpse in de stad waat zuuse?
Oéit dan waere we ‘t zat.
Want zoévuul Pruuse hebbe weej nog noëits gehad.

Die ganze Familie löp met tasse euver straot.
En as de kiendjes zeike um ein iés wuurt Mutti kwaod.
Sie einkaufe de ganse daag, de veut die doon eur pien.
Op zeuk nao alle winkels wao de dinger bielig zien.
Maar vruug mich zônne Pruus ens nao de waeg nao C & A.
Dan steur ik um per ongelök nao Hors-America.

En um en oor of viéf dan is de Zaoterdaag veeurbeej.
Dan riéje ze weer truuk in eure dieke BMW.
Dan löp dich veur ein waek auk genne Pruus mier in de waeg
En staon alle pekiérgeraazjes zes daag langk weer laeg.
Dan huurse weer gewo"en Venloos praote, och waat klink det braaf.
Loog ut Stedje van Plezeer maar wiéjer van Pruuses aaf.

Neet oét Lottum.
Tek en meziek Frans Pollux.