Babylon.

Vanmorge toen meus ik hiël beslis.
Nao ein straot die ik gaar neet wis.
En ik vroog aan alle minse, excuseer mich zek maar kinse.
Mich vertelle wao det is.
Waat ik toen hoort ging baove mien mach
Ik verstônd nemus waat hae zag.

Nege Törke, einen Brit en zeve luuj oet Holt-Madrid
en zehn aus Mönchengladbach.

De kumps dich veur wie in Babylon.
Löpste door de stad
huurs van alles praote
maar allein ging Limburgs-plat
De kumps dich veur wie in Babylon
en als ‘t lök meschien
deste ‘t toch verstaon kins
dan zal ‘t waal hoëg-hollans zien.

Gezônge door: De Vrijbuiters/
en de Vrouwluuj van de Maasvallei.

Bah bah bah.

Weej hebbe eine Beebie thoes
Det is ‘t zûnke heej in hoës.
En haet hae mei de bôks good vol
Roope weej allemaol

Refrein: Bah, bah, bah, dich viëze möp
Zingk beej ôs de hiele klöp
Rûûk now ins waat ‘t heej stink
Bah, wat heej ein luchje hink
Bah bah bah ut is weer priës
Jussus miena des pas viës
De maks ut now toch echt te bônt
Maar de rûûks bes waal gezônd

Weej vinde ôzze Pap bes gaaf
Maar mei dan geit beej um waat aaf
Dan rûp beej ôs de ganse kloët
Genne mins hilt det heej oët

Teks en Meziek: Ben Verdellen/Wiel Aerts
Gezônge: Ben Verdellen en De kinder

Bäök neet.

Refrein: Bäök neet um iddere scheet!
Zit ein puupke in de waeg? Taegeslaeg?
Bäöke baat dich neet.
Bäök neet um iddere scheet!
Al geit ut dich ouk slech, hebste pech;
Bäöke baat dich neet.
Laot de mood neet zakke, trek ut dich neet aan,
gank d’r eine pakke en begin van veur aaf aan!

D’n brandweer meus gaon blusse örges midde in de stad.
Ze kôste neet gaon rieje, alle bend stônde plat.
De kommendant dae schriëwde: minsekinder, wat ‘n schand!
Tot eurmaot van ramp vloog ouk de moter nog in brand.

Ein maedje in de supermert deej alles in de tas.
Smaerkiës, sproëte en ein blikske ananas.
Ouk wat halvarine, want det helt ut hert gezônd.
Opéns brook d’n hingel aaf en alles veel op de grônd.

Teks en Meziek: F Driessen/B Verdellen/J Theelen.
De Vrijbuiters.
Gezônge: M Nunumete.

Baove de Groéte riviere.

Geld en wäörd die ik nog noéits had gehuurd.
Op zônne toén waovanse dinks: rot toch op!
Deur en hoëg doon en deep wille gaon.
Met zônne euverdreeve serieze kop.
Schande spraeke van iets önbekinds.
En diskussies euver oorlog en pién.
Ingetaoge, de lach neet te breid.
‘t Liékent waal asof ze tiën jaor alder zien.

En viere ze dan fees, dan laote ze zich gaon.
Maar auk weer neet te vuul, ze môtte rechop bliéve staon.

Refrein: Baove de groéte riviere. Is ‘t gen fees um te zien.
Ze kinne nog waat van ôs liére.De baove de Maas en de Rién.
Baove de groéte riviere. Kump genne Limburger gaer.
We laote de touwe waat viére en vaare d’r zachjes umhaer.

Profilere, polonaisere.
En ein grapje meug neet al te kwetsend zien.
Bors veuroét, baeter as de res.
En op d’n tiéd waat kaviaar en Franse wién.
Maar ik zeg ôg te melde hebbe ze niks.
De kaf is deur maar d’r steit weinig in ‘t book.
Ze veule zich maar baeter zien ze neet.
As welke boer dan auk beej ôs thoés um d’n hook.

Ze lache ôs maal oét, en zeen sichzelluf gaer.
Maar det mak ôs niks oét, dao prikke weej doorhaer.

Refrein:

Neet oét Lottum.
Teks: Frans Pollux.
Meziëk Frans Pollux.

Bella Musica.

Con sentimiento
allegro moderato bella musica.
Con passione
fortissimo-piano concerti-ina.

Drama per musica
papa papa papa papa
Viva la opera.
mama mama mama mama

Teks en Meziek: J. Theelen.
De Vrijbuiters.
Gezônge: Ben Verdellen.

Beschuùt met sôkkerkäörkes.

Beej idder niej kiendje vraoge kinder zich aaf
Wao kump die beschuùt met sôkkerkäörkes vanaaf?
Maar neemes wet wae daomei ‘t ièrste begôs
Daen oètvinder moch metein ein standbeeld van ôs!

Wee meinde hièl zeker det de wièsvrouw ‘t wis
Die zag: “Jammer jônges, maar geej heb ôg vergis!
Wat mak det ouk oèt, wae die ‘t ièrs haet gemak?
As ôg die beschuùt met sôkkerkäörkes maar smak.”

Refrein: Beschuùt met s6kkerkäörkes, det hebbe weej zoeë gaer
As örges ein niej kiendje is, gaon weej dao altièd haer
Beschuùt met sôkkerkäörkes, zeg waas det niks veur ôg?
Weej kriège daovan noëts genôg

Tössezang:
Wae det kiendje zuùt
en dan die beschuùt
Dae zaet: “Noow kièk ens dao!”
En dan rup hae: “Aoh!!!”

Teks en Meziek: Frans Driessen/Ben Verdellen.
Gezônge: Ben Verdellen.

Betalen ho:

Refrein: Waat liënen heej, betalen ho
zoë trakteren weej ôs zellef
de aller leukste dinge kado
Waat liënen heej, betalen ho
zoë betalen andere minse
oët-eindelijk die glamour show.

As men en bietje ken betalen
en as men hiel vuul hebbe wil
daan is ut duk ontzettend balen
hoe kriegse dienen honger stil.
Men geit daan proletarisch winkelen
men zuut vort nurges taegen op
As de beurs ni mier deut rinkelen
schrief men de kosten gewoën op

Men geit ok beej de buuren liënen
gewoën waat spullen vaan en knaak
Oet ut gewoene kumt ut fiëne
want zoë begos de ierste kraak
Toen woort de ierste bank geroof
en men schrok hoe de hebzucht won
“De handen umhoëg” reep hae oëtgesloof
“En lien mich efkus negen ton!”

En wilt geej oëit waat vaan mich lienen
Jao minse leef det haet gen nut
Ik laup al jaore op mien tiënen
Want ik bin al jaore blut...

Teks en Meziek: Hans v.d. Brandt.
Gezônge: Wooden Chain.

Bla-bla-bla

Refrein: Ik zeg tja, tja-ja-ja
Op de minsen euren bla-bla-bla
Want ut is mich um ‘t aeve
Ik lei mien eigen laeve ja-ja
Ik zeg tja, tja-ja-ja
Op de minsen euren bla-bla-bla
Want ut is mich um ‘t aeve.
en lei dien eigen laeve bla-bla.

Zeg hesse ut gehuurd, det maedje wurt verpest
daat vreeit met enne mins, dae’s oeit getrouwd gewes (nou, nou, nou..)
Dat is toch iëwig zund, daat haet toch nemus eur gegund (doëd-zund)
Het koffiekrenske heej, vormt het roddelcommité
Want daat is pas sensatie, en allerdaagse relatie! (Nou, nou, nou)
Maar mich is het geliëk, ik heb zoë miene laeveskiek.....

Men verzint daan en verhaol, of maakt series op TV
en in die fantasie, huurse d’r efkes stiekem beej (Nou, nou, nou)
Bezint eer ge begint, de glamour maakt de minse blind (kei-blind)
Van d’n allerleste cent, toch en abonnement
En zeuk daan oggen baad, oët het damesroddelblaad (Nou, nou, nou)
Mar minse bin gerust, de glamour guf nemus rust....

Zelfs köning en zelfs keizers, jao eder haet wal wat
Waat ken ‘t daan toch schille, waat men oëit haet gehad (Nou, nou, nou)
Want idder wurt verwint: “De leefde maakt de minse blind!”
En idder is gelukkig en nemus is mier nukkig
En paradies op erd, ist aller meiste werd (Nou, nou, nou)
Dus minse bin gerust, de leefde guft de minse rust....

Teks en Meziek: Hans v.d. Brandt.
Gezônge: Wooden Chain.

Blief lache.

Minse, pas toch op met al daen drank.
‘t Is waal lekker, maar de wuurs zoë krank.
Wat dach ge ? Blief lache!

Eine kater is toch ech gen plezeer.
Gelökkig geit-e euver met ein glaeske beer.
Wat dach ge? Blief lache!

‘s Morges waer ik wakker, zoë op ‘t parket.
Zaet mien vrouw: “De bis gevalle oët ‘t bed!”
Wat dach ge? Dao kôs die gaar neet mei lache...

“Hesse dae slaag dan neet gehuurd?” zaet zeej verbaas.
Ik zeg: “ Jaowaal, maar ik wis neet det ik det waas!”
Wat dach ge? Blief lache!

As ik nao hoës gaon op mien wankele bein.
Dan is ‘t geld weer op en allein de kastelein.
Wat dach ge? Dae blief lache!

Oëtgebrach door Neutjes 4.
Henk v.d. Ham/ Wim Janssen.
Peter Jansen/Hans Mans

Blief maar gezônd.

Zôndaag, heb ik eienen diner
Maondag, môt ik nao ein souper.
Dinsdaag wuurt d’r thoes gegourmet
en woensdaag, friete met kroket.
Dan wuurt dônderdaag gechinees
vriëdaag, schranse weej japanees.
Daorum wuurt det op zaoterdaag
rennies aete veur de maag.

Refrein: Blief maar gezônd, blief maar gezônd.
Kôm neem dich nog einen kiër, jao jao ik kan haos neet miër.
Waat lekker, oh waat lekker, oh waat lekker, oh waat lekker.

Leuk zeg, same nao d’n biestro
Sjaslik, biefstök of toernedo.
Strakkes is d’r örges weer fiës
Met bitterböl en franse kiës.
Morge partie met barbecue
Schreuje weej weer ein halve koe.
Joeksig douwe weej ôs weer vol
Calorie, cholesterol.

Gezônge door De Vrijbuiters/
en de Vrouwluuj van de Maasvallei.

Blief neet allein.

De deure die gaon aope, de minse laupe binne.
De zaal zit lekker vol, ut fees det kin beginne.
Uw wuurd ein moeien aovond, meziek in de lóch.
Ut klink wie ut mót klinke, en beer is d’r genóg.

Veul dien hert, kriebels in dien blood.
Laot dich gaon, man det duit dich zoe good.
Laot ut gebeure, ut is zoe gedaon.
De kins dao ech neet ieuweig blieve staon.

Refrein: Heej, heej
Blief neet allein.
Kom heej.
Spring op daen trein.
Ut laeve is moei.
Ut laeve is kwant.
Dus wach neet aan de kant.

De kins wachte, maar d’n tièd verstriek.
Baeter lache, maak dich neet diek.
Wilse ut weit, we zien al zoe wièd.
Strakkes zien we pleite veur altièd.

Teks en Meziek:
Michiel van der Grinten/René Scheffer.
Gezônge door: Minsekinder

Blief neet zitte.

Eederein is weer present.
Hie is al sjtumming in de tent
‘t Ganse dörp is op sjtap.
‘t Beer dat sjtruimp weer oet de tap.
Es veer zinge: Héj! Héj! Héj!.
Wilt dat ségke: ‘t is oke.
Bliéf neet zitte zie aan zie
De dansvloer dae is vriè!

Blief neet zitte sjtaot ins sop
En kom noe ins de dansvloer op.
Sjpele veer os letste hit
Jao zoa houte veer uch fit.
Geneet noe van dae sjoane tied.
Höb geer later geine sjpiet.
Sjtraks dan is het weer gedaon.
Laot os noe mer gaon.

Blief neet zitte sjtaot ins op
En kom noe ins de dansvloer op
Sjpele veer os letste hit
En houte veer uch fit.

Polka, marsj en oberkrain.
Det sjpele veer nao achterein.
Zinge doon veer auch debie.
Zoa weurt het nog gezellig hie.
Es veer zinge: Héj! héj! héj!
Wilt dat zègke: ‘t is oke.
Blief neet zitte zie aan zie.
De dansvloer dae is vrie.

Golvend Heuvelland: Schintaler.
Tekst: Guus Smeets.
Gezônge: Martin en Guido.

Blièf nog efkes.

Ik bin d’n tel gans kwièt nae ech, ik kin ‘t neet verklaore.
‘t Liek waal of d’n tièd vuuël vlotter geit as dich d’r bis.
‘t Duit ein bietje pien ik weit neet good waat of det is.
Of zoel ‘t kinne zien det, veur-se geis, ik dich al mis?

Refrein: Blièf nog.. efkes beej mich same.. nog waat drinke...
Blièf nog.. efkes beej mich eine kièr nog klinke.
Dit kan neet dök genôg gebeure laot ‘t nog waat langer deure.
Blièf nog.. efkes beej mich ik heb gaargen idee.
Nae ech, ik kin ‘t neet verklaore ‘t liek waat of ‘t heej
Waat wermer is as dich d’r bis en wao det auk aan leet.
Wie of ‘t kump ik weit beslis.
Nae.. zônder kin ik neet umdet, det zoëvuuël minder is.!

Ik dink steeds weer opniej asse van mich geis.
Aan ‘t moment desse veur mich steis.
Blief nog efkes beej mich.
Hiël efkes doën beej mich veur desse geis.

Wäörd: Joep Huijbregts.
Meziek: Guus Timmerman jr.
Gezônge: Hannelore Winter.

Boërepolonaise.

“t Laeve op de boërderie begint veur daag en dauw
iërder dan ‘t leech kump aan de lôch.
As de waereld wakker wuurt dan zien weej al in touw
auk al is ‘t lekker in d’n bôch.
Maar vanaovend danse weej wie eine mök
zô’nnen boemel det steit ôs waal aan.
Allemaol de klômpe oët en op de zök
allemaol achterein weej gaon nôw draan.

Refrein: Dao geit-e-haer, d’n boerepolonaose.
in ôs beste ploëte, weej hove neet te paeze.
Want ôs petatte die doon ‘t biëstig good.
Nôw gaon we buize, laot det beer maar laupe
morgevruug dan gaon weej d’n alden biër verkaupe.
Dan zien we binne, dan zien we weer beej blood.

Koejeflatse, paerdeviëge, alles haet waerd
gooie mis det is ôs kapitaal.
“t Is neet altiëd kuns waat velt in gooje aerd
aste ‘t mar ruke wils- det waal.
Bookeskook met bloodwors hilt ôs op de bein
daovan kinse kneure wie nog nie.
Maar mei en dan, dan kump ‘t boëregild beejein
boemele weej de ganse nach- en wie.

Jao vanaovend gaon de vutjes van de vloer
want de bein die waere good gesmaerd.
Ein stevig glaas det huurt beej ‘nne goojen boer.
nae dae geit zoë gauw neet van- de gaert.
As d’r strakkes eine genne waeg miër wit-
“Oi, oi, oi, wie kôm ik nôw weer thoës?”
Dan gaeve weej dae sies en gratis taxirit
rieje-n-um in de schörgsker- nao hoës.

Gezônge door: De Vrijbuiters:
en de Vrouwluuj van de Maasvallei.

Boeveur höbste miech verlaote.

Boeveur höbste miech verlaote
Wèlste neet mie mèt miech praote
wètste daan neet tot iech nog vaan diech haw
Kom beij miech trök, och kom toch gaw

Moot iech diech noe weer vergete
Wèlste niks mie vaan miech wete.
Wètste, daan neet tot iech nog vaan diech haw
Kom beij miech trök, och kom toch gaw

Veer hadde ‘t zoe fein mèt us twieje
en waore zoe verleef allebeij
veer zouwe gaw gaon trouwe, us eige nèske bouwe
mer zoe is uzzen druim toch veurbeij.

Veurwat gaofs tiech dien hart aon die aander
de zouws ‘t toch bewaore veur miech
Wat heet die vrouwe noe miejer, es wat iech diech kós gave.
Iech wow allein nog leve veur diech.

Zoondagskind: Beppie Kraft.
Mestr.Teks: Trudy en Jean Kraft.

Casa Loco.

Huur de hund ens janke beej de volle maon.
Ik hald ut ech neet langer oèt, mót de deur oét gaon.
Ik weit neet wao ik haer kin, op wae of wat ik wach.
Laup zónder te kieke, in ut duuster van de nach.

Dao huur ik in de vaerte ut bónke van de bas.
Eemus sleit op trommels, ik versnel miene pas.
Dan staon ik opens binne, in ein gekkehoès.
Ut fees det kin beginne, heej veul ik mich thoés.

Refrein: In de Casa Loco, vergitse dien leid.
In de Casa Loco, is idderein geweid.
Met ein hert vol leefde en ein fles veur de dors.
In de Casa Loco, zien de nachte van ós.

Kiek dao haesse Annie, ut kreeg gen geld mier van de Soos.
Leep beej de bank nao binne, en dao ging ut loos.
Gaef mich gauw mien pieke reep ut met schelle stum.
Maar vief minute later had ut de handboeje um.'

Dao is de kruk van Harrie, hae woel zoe gaer eine vogel zien.
Makde zich twie vleugels, van ein als gordien.
Hae goeide zich van de tore, um te vlege in de zón.
Maar veel as eine stein nao ónder, ein gaat in ut betón.

D’r zien nachte det ik daorgaon, tot ik neet mier kin.
Dan weer lig ik oore wakker en gluif d’r neet mier in.
Dan weer bin ik keuning en dan weer hiel erg klein.
Maar ein dink det is zeker, heej bin ik neet allein.

Teks en Meziek: Michiel van der Grinten.
Gezônge door Minsekinder.]

Chanson fromage.

Is ôs leefde veurbeej?
Is gedauf al det veur?
‘t Gelök nimmer heej?
Nao ein ander deur?

“s Morges aan ‘t ôntbijt.
Veul ik det ‘t mich dreit,
As dich aan taofel bis.
Veul ik det ik eat mis:

Wao is de kiës?
Wao is dae lekkere kiës?
Ik hoof gen wors, ik hoof gen ei.
Gen ruikvleis en gen laeverpastei!

Wao is de kiës?
Wao is dae lekkere kiës?
De’s veur mich en veur dich ‘t gelök:
Gesneeje of aan ein stök.

Oëtgebrach door Neutjes 4.
Henk v.d. Ham/Wim Janssen.
Peter Jansen/Hans Mans.

Chinees leedje.

Leflein: Haai tien heng toes Foei jong Hai,
fingels oet de laai, fingels fan die flaai,
angels ennen oplewaai.
As ôs mam tet euvel suut tan saet tie “ao”
Nae wie kan tet tan, no is d’l niks miel tao.

Sjang hai poekpien, Tei kaai heng
Teng sôn hangwang, To pien teng.
Jeu en Lei tie zien soe sat