650 Jaor Venlo.

Op idderen hook waosse kumps, staon minse te danse.
De stilte’s veurbeej, ik geneet.
Dao swingk dae van Franse.
Op ‘t plein, Minsekinder dè’s Wiel.
Hae haet ze glad in zièn vesje.
En as boervruike Lotti begint.
Dan zing ik mei, zoeë wie idder kind.

Zeshónderdfieftig jaor Venlo, waat ein belaevenis.
Zeshónderdfieftig jaor Venlo, zoelang det ein gegaeve is.
Dans binne en boète, ‘t volk zich de kramp oèt de koète...

Gaef mich waat Static in mei, ‘n hampel Brains veur september.
Ik dink aan Decennium weer en ‘n kletske Pat Cool lets december.
Laot met Venlona en Orpheus de zomer beginne.
D’n Echo van Willy Caron, klink Fortissimo.
Holladjadijo.......

Refrein: Zeshónderdfieftig jaor Venlo, waat ein belaevenis.
Zeshónderdfieftig jaor Venlo, zoelang det ein gegaeve is.
Geit gans de stad, vol furore plat...
.... Dus vraog ik.
Noow roop mich in koèr nao.
Idderein dae mak jen, dao.
Dreejhónderdviefenzestig daag.
Gen gesnörk en gen Gezaag... want.
Venlo is van slaag........

Teks en Meziek; Gé Titulair/Quincy Jones.
Gezônge: Alle deilnemers van ‘t Songfestival Venlo
Jaor 1993

Aan ‘t hemelpäörtje.

Es ich aan ‘t hemelpäörtje sjtaon, en Petrus wénk: doe neit.
Dan zék ich: roup mich Sleveneer, want dae wit van besjeid.
Neit de Leveneer van jederein, mer dae veur Limburg sjteit.
Det is gét angesj wie geer wit....., essebleif..... en Petrus geit.

Refrein: Laot mich toch bénne.
Laot mich noe drin!
Einmaol in den hemel.
Höb ich miene zin!
2 X

Kump dan Sleveneer, dae vreeg aan mich, dao in den hemelgank:
Höbs doe in ‘t laeve väöl gedoug, is die register blank?
Doot veur deze keer ‘n uigske toe, geer ként ‘t Limburgs saort;
Den hemel haet, zoo wie ich mein, mit oos Limburg ein akkaord....

Och ich weit, doe kumps oet Limburg, doe die höbbe waal gét veur;
Wae dao vandan is véndj allich, eine reets hie in de deur.
Nei, me haet hie gaaroet gei versjtandj, van sjpas en gekkerie....
Mer zék mich taege Petrus niks, van dit pöörtje hie opzie......

Refrein: Zoo kóm ich bénne.
Zoo kóm ich drin!
Einmaol in den hemel.
Höb ich miene zin!
2 X

Felix Rutte/Frits Rademacher.
Gezônge Frits Rademcher.

Abraham.

Refrein: Vandaag, vandaag is hae d’n Abraham, is hae d’n Abraham
Vandaag, vandaag, wuurt de hellef van de hônderd aafgezaag
Uig kiëk ens waat hae steit te straole
now witte auk wao hae de mosterd môt gaon hao..le
Vandaag, vandaag, is hae d’n Abraham.

Hae is nog zoë knap, in alles nog zoë rap
‘t Is net of hae noeït alder wuurt
Now kump zien bezwaor, hae wuurt 50 jaor
Maar det haet hae noeït zoë gaer gehuurd
Hae uig nog zoë fit, maar nemes dae wit
as hae op de lappe is gegaon
Det hae thoës op de bank. leet te klage van d’n drank
umdet hae neet miër op zien bein kin blieve staon.

Hae kump niks te kort, hae fiets en hae sport.
En duit auk nog fitnis veur de lien
En kumpe dan truuk, hilt hae zich keduuk
Want asse zich bewuuëg duit alles pien.
En dan met vuul gekraos, zet hae zich in de praos
en luuës dao ziene krant van A tot Z
Maar nao good ein hallef oor wuurt um det auk vuul te zwaor
Dan isse meug en wilt ‘t menke vruug nao bed.

Teks en Meziek: Ben Verdellen.
Gezônge: Ben Verdellen.

Aldewieverrok.

Op ‘t ind van ederwaek dan is det vas pandoër
want dan geit ôs tante Anna op de rockertoër.
En dan schuump ze op de zölder in de môttekas
waat eur van die klemôtte nog pas.
En dees waek had ze good gegok
dao vônd ze ‘nne aldewieverrok.

Refrein: Tante Anna dans op rockmeziëk.
Dao is toch gaar niks beej.
Ze duit ederein waat veur, nôw kiëk
Van huppeldepuppelde huppeldepuppelde hoepsakee.

Ens verloor ôs tante An daen aldewieverrok
Umdet d’r emus stiekum achter aan ‘t sneurke trok.
Dao stônd ôs tante An in eur ketoene bôks met kant.
Minseleef det waas allerhand.
Maar tante An reep ôngeschok
heej striptease aldewieverrok.

Gezônge door De Vrijbuiters/
en de Vrouwluuj van de Maasvallei.

Allein veur diech.

Noe zoe lang al, en zoe zeker
weet iech tot’s te bei miech bis.
Iech zeen diech, iech veul ciech
en weit wat gelökkig is.

Leefde, same zoonder horizon, altied en iewig,
deis diech miech leefde beleve
bei diech sjeint altied de zon
in leefde en vrundsjap
bis diech miene kompagnon.
Leefde, same vaan biennen oet veur diech roop iech ‘t oet:

Wat’s diech vraogs, wat’s diech ws
dat daon iech veur diech allein veur diech.
es diech reups, es diech zeuks
bin iech hei veur diech allein veur diech.

Zoe lang geleije al
höb’s diech miech dien vrow gemaak trouw en gedöldig.
höb’s diech us gelök bewaak.
Leefde, same vaan binnen oet veur diech roop Iech ‘t oet.

Leefde, same vaan binne oet veur diech roop iech ‘t oet.
Wat’d diech vraogs, wat’s diech wèls
dat daon iech veur diech allein veur diech,
Es diech reups, es diech zeuks.
bin iech hei veur diech, allein veur diech.

Zoondagskind: Beppie Kraft.
Mestr. Teks. Leo Timmers.

Allein.

As ik door de roëte weer nao boëte kiek
Dink ik wie ut vruuger waas.
‘t Is net ofste dan weer beej mich bis.
Zeen dich zitte in ut graas.
Staon ik op en staek mien erm dan oët.
Vervaagste langzaam en bis weg.

Refrein: (maar) Ik hald van dich mien laeve lang.
Dich zal ik noeits mier vergaete.
Ik hald van dich en zeg God dank.
Veur al det leefs, waas dich mich goofs.
Bedank.

Ik zeuk dien stum in hoës nörges vind ik rös.
Dink de gansen daag aan dich.
Ut is zoë stil ik krieg gen antwaord mier.
Ik mis dien hand in mien gezich.
Waorum biste van mich weg gegaon?
Ik veul mich dreuvig en allein.

Refrein: (maar) Ik hald van dich mien laeve lang.
Dich zal ik noeits mier vergaete.
Ik hald van dich en zeg God dank.
Veur al det leefs, waas dich mich goofs.
Dich bliefs van mich bedank.

Teks en Meziek: Ben Verdellen/F. Tilburgs.
Gezônge: Ben Verdellen.

Allotria.

Ik bin Lottie hae hit Ben
Hae meint ouk det-e zinge kan en haet maar eine fan.
Van zinge zoë wie ik haet-e gen bezei.
Ik laot um maar gewaere, ôch ik doon ‘t d’r maar mei.

Het hit Lottie en ik Big Ben.
Het is sjeloers op miëne fan, want het dao haet d’r gen.
Det zinge waat det duit en dan met zôn stum.
Maar beej gebrek aan baeter, tja dan môt ‘t waal met um.

Weej zinge zoë van alles wat,
maar ‘t meiste van die leedjes op zien Limburgs plat.
En geit ‘t in ein vraemde taal.
Dan trek maar ein gezich van ik verstaon ‘t waal.
Van je heisasa, van je hopsasa.
‘t Is gewoën maar allemaol Allotria.
Van je heisasa, van je hopsasa.
‘t Is allemaol Allotria.

Ik bin Lottie en ik bin Ben.
Weej bringe ôch waat serieus en ouk ein bietje jen.
Weej doon det oët de kôp en ouk alles lijf.
La la la la la la la la dao geit ‘t alweer scheif.

Det deej Lottie, nae det deej Ben.
Vergaet ‘t maar weej hove toch neet in de Top-Ten
Weej bringe ôg ôs leed zoë op ôs meneer.
Gewoën maar veur ôs eige aevel ouk veur ôg plezeer.

Teks en Meziek: J. Theelen/F. Boermans.
Gezônge: Ben Verdellen/Lottie Boermans.

Amore Mio

Waat eine nach
waat eine lach
en ôs gefluuster
dao in ‘t duuster
gitaarmeziëk
Weej waare riëk
doezende sterre tegeliëk

Refrein: Dans en folklòre
Leefde amòre
Signor teguila, teguila signor
Mexicaans maedje
moeëj wie ein plaedje
fònklende auge en pikzwarte haor
Amòre Mio, Amòre Mio
‘t Waas in dae nach det ik mien hert verloor.

As ik dit zing
herrinnering
ik veul dien wange
en mien verlange
dae romantiek dich waas uniek
dae nach met dich waas magnifiek.

Teks en Meziek: Wiel Aerts./Ben Verdellen.
Gezônge Ben Verdellen.

Anneke, Sanneke.

Refrein: Anneke, Sanneke, Toke, Janneke, Netteke, Betteke, Sien en Saar,
Ineke, Sieneke, Joke, Tieneke, Tilleke, Billeke, Klaar.

Hiël waat maedjes heej oët de stad
die heb ik aan de erm gehad.
‘k Heb met minnige schat gevreejd,
zôn stök of vieftiën maar mier auk neet.
Ik heb mienen tied dus neet verspild
det heb ik laote blieke.
och wae d’r van de schoënheid hilt
dae môt d’r auk nao kieke.
det ware....................

Och wae wet d’r wao det aan leet,
zeej woele waal, maar ik woel neet
eders kiër dach ik net op tied
zoë wuurste strakkes d’n tel nog kwiet.
Ik heb dan de knoup maar doorgehak.
tot veurdeil van die vrouwe,
ik heb ze hiel gelökkig gemak.
door neet met ze te trouwe
det ware.............

Later bin ik dan toch getrouwd
en ‘t haet mich noëts berouwd.
want mien vrouw makde mich zoë bliëj
met zeve döchter op ein riej.
Toen kwaam ennen draum ens in de nach
mich miene slaop versteure
dao waorte d’r nog ach gebrach
ik zoog ‘t al gebeure
det ware........

Teks en Meziek: Frans Boermans/Jan Theelen.
Gezônge: Ben Verdellen.

Ao hiërlik land.

Nao det is toch ôngehuërd zoëwat de ganse buurt,
geit op vakantie ônderhand.
Neet nao Zandvoort, maar nao Griekeland.
Wie det allemaol maar kan, wao doon die det toch van.
Ik vraog mich aaf wao det aan leet.
Waorum die waal en waorum ikke neet.
Daorum ging ik kwartjes spare, döbbeltjes beware
hup de spaarpot in, det waas al ein good begin,
miene fiets ging ik verkoupe ouk al meus ik loupe.
Hup veur ‘nne krats, miene grammefoon verpats
nôw toen zoot ‘t drin.

Refrein: Ao hiërlik land, ik heb aan dich mien hert verpand.
Ik heb al mien geld veur dich neer geteld.
Ao Griekenland met dien zônnig strand.
Ôndanks mien uierzalf bin ik haos aangebrand.

Zoë gezach en zoë gedaon, toen bin ik ouk gegaon
en zoot ein oor of dreej in noëd.
Veur zôn vleegtuig bin ik as d’n doëd.
De kalde zweit nog in de hand bin ik dao aangeland
Ik waas nôg gans en öngedièrd
en det heb ik ‘s aoves drek gevierd.
Ik zoot beej ein hiel stel greke in ein klein kefeeke
hup de glazer vol, maar ik woord ein bietje dol
Ik dach nao zes ouzo’s kanse de sirtaki danse
Hup dao ging ‘t haer, hiel de club die loog umvaer.
Minse waat ein lol.

Teks en Meziek: J. Theelen/F. Boermans.
Gezônge: Ben Verdellen/Lottie Boermans.

As emus mich zoel vraoge.

As emus mich zoël vraoge: “Zek wie groët is ‘t hiëlal?”
Dan wis ik met mien antwoord genne raod.
Want nemus kint d’n umvang, ‘t gewich of ‘t getal.
Ik weit allein daoveur besteit gen maot.
De zôn en de planete en de sterre en de maon.
Det al beejein is maar ein stipke in ‘t gans bestaon.
Zoë groët as ‘t verstand môt zien det det begriepe zal,
Det weit ik waal, zoë groët is ‘t hiëlal.

Zoël emus wille weite, wie lang deurt iëwigheid.
Dan goof ik toe, det is mich neet bekind.
D’r is gen ind en gen begin, wae wit dan van bescheid?
Ze zegge det die aan ‘t ind begint.
Maar eine filosoof bewaerde det det gaar neet kôs.
Dae meinde det ze veur ‘t begin van ‘t begin begôs.
Zoë lang d’n tiëd nog deure zal veurdet ik det weit.
Det weit ik waal, zoë lang deurt iëwigheid.

Teks en Meziek: J. Theelen/ F. Boermans.
Gezônge: Ben Verdellen/Lottie Boermans.